( عامِلَةٌ ناصِبَةٌ ) كنندگان رنجبران . اقوال در اين آيه 1 - حسن و قتاده گويند : يعنى كنندگان در آتش و رنجبران در آن ، گويند ، آنها در دنيا براى خداى سبحان كار نكردند ، پس در آتش فعّاليت و كوشش كنند و رنج و تعب برند كه سلاسل و غلهاى آتشى را از خود دور سازند و علاج كنند . ضحاك گويد : آنها را تكليف كنند كه از كوهى كه از آهن است در آتش بالا روند ، كلبى گويد به صورت و چهره‌هايشان در آتش كشيده ميشوند . 2 - عكرمه و سدى گويند : مقصود اينست كه معصيت كنندگان در دنيا رنجبران در آتشند در روز قيامت . 3 - سعيد بن جبير و زيد بن اسلم و ابى الضحى از ابن عبّاس گويند : كنندگان زحمتكش و رنجبران در دنيا عمل و زحمت ميكشند بر خلاف آنچه خداى تعالى ايشان را بدان امر فرموده و ايشان رهبانان و اصحاب صوامع و اهل بدعت‌ها و آراء باطله‌اند خداوند اعمال ايشان را در بدعت و ضلالت قبول نكند و اعمالشان باطل و بيهوده ثوابى بر آن داده نشود حضرت ابو عبد اللَّه صادق عليه السلام فرمود : هر ناصب و دشمنى نسبت به ما اگر عبادت كند و كوشش كند مصداق اين آيه خواهد بود عامِلَةٌ ناصِبَةٌ . ( تَصْلى ناراً حامِيَةً ) ابن عبّاس گويد : مىافكند آتشى بسيار سوزنده كه شعله آن افروخته است بر دشمنان خدا . و بعضى گفته‌اند : يعنى : البته گروه نواصب ملازم ميشوند سوختن به